جملات زیبا از امام حسین (ع) :

:: هر کس خدا را بپرستد و حق بندگی او را بجای آورد , خداوند به او

بیش از آنچه می خواهد می رساند .

:: اگر سه چیز نبود , هرگز فرزند آدم سر تسلیم فرو نمی آورد 

 فقر , بیماری و مرگ .

:: كسي كه گرفتاري و اندوه مؤمني را برطرف كند و او را آسوده كند

 خداوند گرفتاري و اندوه دنيا و آخرت را از او رفع مي كند.

:: بخیل کسی است که در سلام کردن بخل ورزد. نيز می فرمایند :

 به کسی که سلام نداده اجازه صحبت ندهید.

:: کسی از نظر مقام و منزلت بزرگوارتر است که به زرق و برق دنیا

 در دست هر که باشد ارزش قائل نشود.

:: هر کس از کار فرو ماند و راه تدبیر بر او بسته شود , کلیدش مداراست.

:: بپرهیز از کاری که برای آن ناچار به عذرخواهی شوی . زیرا مومن نه

بدی کند و نه پوزش طلبد ولی منافق هر روز بدی می کند و عذر می خواهد .

:: بهاي شما چيزي جز بهشت نيست ، پس خود را به غير آن مفروشيد

 زيرا هر كس به دنيا راضي گردد ( هدفش فقط رسيدن به دنيا باشد )

به چيزي پست راضي شده است .

:: اين را دانسته باشيد عالي ترين نعمتهايي كه خداوند به شما داده است 

 احتياج هايي است كه مردم به شما دارند، مراقب باشيد كه با بي اعتنايي

 به نيازمندان ، اين نعمت ها را رد نكنيد كه تبديل به نقمت و بلا خواهد شد.

 بدانيد كه كار نيك علاوه بر آن كه موجب ستايش گري مردم است ، به دنبال

 آن هم پاداش الهي در كار است . اگر ممكن بود كه (كار نيك ) را به صورت

انساني ببينيد، او را شخصي خوش رو، بسيار زيبا مشاهده مي كرديد

 كه هر بيننده اي از ديدارش لذت مي برد، و چنان چه مي شد

 (كار زشت ) را به صورت انسان ببينيد، شخصي زشت و بدقيافه

 به چشم شما مي آمد كه دلها از آن نفرت مي گشت و چشم ها

از ديدار روي نحسش فرو بسته مي شد.

:: شما را به تقوا و خويشتن داري سفارش مي كنم و شما را

از روزهاي خدا (روز قيامت و مرگ و...) مي ترسانم و شما را اندرز مي دهم .

:: اي فرزند آدم ، دمي بينديش و با خويشتن بگو كه پادشاهان جهان

و جهانمداران كجايند؟ آنان كه خرابيهاي جهان را آباد مي كردند و جويهاي

 آب حفر مي نمودند و درختان آن را مي كاشتند و شهرهاي آن را آباد

 مي ساختند، به كجا رفتند؟ صاحبان ثروت از ثروت و همه چيز خود با

بي ميلي جدا گشتند و ديگران وارث آن گرديدند، ما نيز به زودي

به آنان خواهيم پيوست .

:: اي فرزند آدم ، به ياد آور بستر مرگ و خوابگاه قبر خويشتن را

به ياد آور هنگامي را كه در پيشگاه عدالت الهي اعضا و جوارحت به

زيانت گواهي خواهند داد، روزي را به ياد آور كه قدمها در آن روز

مي لرزد و دلها در تنگناي سينه فشرده مي شود، روزي كه عده اي

 در آن رو سفيد گردند و رازها از پرده برون افتد و ميزان عدالت الهي

 براي سنجش نيك و بد به كار افتد.

:: خداوندا مرا با احسان خود , فزون طلب منما و با بلا و گرفتاری ادب مکن.

منبع : کتاب نهج الشهاده (مجموعه سخنان امام حسین (ع)